Busca no blog

Amosando publicacións coa etiqueta recomendacións. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta recomendacións. Amosar todas as publicacións

mércores, 24 de xuño de 2026

FELIZ VERÁN

Moitas grazas a todos os nenos e nenas,  profes e persoal non docente do noso colexio por compartir un curso cheo de MAXIA!!!

A MAXIA NON REMATA...

Este verán tendes que estar moi atentos ao ceo,sobre todo o 12 de agosto,  porque a MAXIA  continúa...

ECLIPSE

Pero tendes que ter moito coidado e seguir as Recomendacións da NASA

DISFRUTADE DO ESPECTÁCULO  E ... DUN VERÁN DE BOAS LECTURAS!!!

Aquí  vos deixamos algunhas suxestións que vos axudarán a seguir disfrutando do ceo,  vivindo a maxia,  a amizade, a igualdade, a PAZ...



FELICES LECTURAS !!

mércores, 11 de maio de 2022

Novidades

Temos o noso recuncho coa canle privada LERFLIX coas recomendacións e algunha novidades.



De quererdes algún facemos préstamo



luns, 21 de marzo de 2022

Poemas

 Boa tarde,

Se queredes algún destes poemarios que hai expostos ou algún máis, solicitádeo na vosa biblioteca.




luns, 6 de setembro de 2021

Carmen Laforet

 Queremos celebrar o centenario de nacemento de Carmen Laforet, escritora feminista de novela, principalmente e cun punto de vista de Liberdade.

Con ese motivo, google España dedica un doddle e o Club Virtual Cervantes este mes (enlace)

Tamén deixo unha entrevista por se alguén quere ver de 53 minutos sobre o seu libro "puntos de vista de mujer"



domingo, 5 de setembro de 2021

Nicanor Parra

 O 5 de setembro de 1914 Naceu nicanor Parra. Este escritor chileno viviu 103 anos e finou no 2018.

A súa meirande obra foron poemas, con grande influencia do dadaísmo

Foi condecorado con algún premio, entre eles o Cervantes en 2011


Compartimos un poema para ler e un audio de outro.



UN DÍA FELIZ

A recorrer me dediqué esta tarde
Las solitarias calles de mi aldea
Acompañado por el buen crepúsculo
Que es el único amigo que me queda.
Todo está como entonces, el otoño
Y su difusa lámpara de niebla,
Sólo que el tiempo lo ha invadido todo
Con su pálido manto de tristeza.
Nunca pensé, creédmelo, un instante
Volver a ver esta querida tierra,
Pero ahora que he vuelto no comprendo
Cómo pude alejarme de su puerta.
Nada ha cambiado, ni sus casas blancas
Ni sus viejos portones de madera.
Todo está en su lugar; las golondrinas
En la torre más alta de la iglesia;
El caracol en el jardín, y el musgo
En las húmedas manos de las piedras.
No se puede dudar, éste es el reino
Del cielo azul y de las hojas secas
En donde todo y cada cosa tiene
Su singular y plácida leyenda:
Hasta en la propia sombra reconozco
La mirada celeste de mi abuela.
Estos fueron los hechos memorables
Que presenció mi juventud primera,
El correo en la esquina de la plaza
Y la humedad en las murallas viejas.
¡Buena cosa, Dios mío! nunca sabe
Uno apreciar la dicha verdadera,
Cuando la imaginamos más lejana
Es justamente cuando está más cerca.
Ay de mí, ¡ay de mí!, algo me dice
Que la vida no es más que una quimera;
Una ilusión, un sueño sin orillas,
Una pequeña nube pasajera.
Vamos por partes, no sé bien qué digo,
La emoción se me sube a la cabeza.
Como ya era la hora del silencio
Cuando emprendí mí singular empresa,
Una tras otra, en oleaje mudo,
Al establo volvían las ovejas.
Las saludé personalmente a todas
Y cuando estuve frente a la arboleda
Que alimenta el oído del viajero
Con su inefable música secreta
Recordé el mar y enumeré las hojas
En homenaje a mis hermanas muertas.
Perfectamente bien. Seguí mi viaje
Como quien de la vida nada espera.
Pasé frente a la rueda del molino,
Me detuve delante de una tienda:
El olor del café siempre es el mismo,
Siempre la misma luna en mi cabeza;
Entre el río de entonces y el de ahora
No distingo ninguna diferencia.
Lo reconozco bien, éste es el árbol
Que mi padre plantó frente a la puerta
(Ilustre padre que en sus buenos tiempos
Fuera mejor que una ventana abierta).
Yo me atrevo a afirmar que su conducta
Era un trasunto fiel de la Edad Media
Cuando el perro dormía dulcemente
Bajo el ángulo recto de una estrella.
A estas alturas siento que me envuelve
El delicado olor de las violetas
Que mi amorosa madre cultivaba
Para curar la tos y la tristeza.
Cuánto tiempo ha pasado desde entonces
No podría decirlo con certeza;
Todo está igual, seguramente,
El vino y el ruiseñor encima de la mesa,
Mis hermanos menores a esta hora
Deben venir de vuelta de la escuela:
¡Sólo que el tiempo lo ha borrado todo
Como una blanca tempestad de arena!


mércores, 13 de xaneiro de 2021

Novo material

 Bo comezo de ano!

O equipo da biblio adquiriu estes exemplares que o martes formarán parte dos nosos fondos.


Greg, Nikki, Wonder, Harry Potter...

Ven a coller o teu exemplar!

E de adultos: "Infamia" de Ledicia Costas

venres, 11 de decembro de 2020

A nena do vestido de flores

"E no seu silencio aparecía o espectro do conformismo, do famoso "é o que hai" que tanto inmobiliza o mundo."

"Aprendeu que había un método para copiar: as chuletas."

"Ás veces as cousas non son o que parecen, Dania."

"Non sei, papá, pensas que atoparemos algunha laranxa azul?"

"Xa se sabe que os nenos normais teñen outros comportamentos"

Son unhas das frases que se poden sacar do libro escrito por Manuel Fontemoura, unha persoa cercana a esta Comunidade Educativa.
A súa combinación de TEAtro leva a un coñecemento dunha situación nas que non falta a seriedade e o humor, coma un "Ying-Yang"

Parabéns por esta primeira novela.


Ao mercares este libro colaboras cunha doazón de un euro para a Asociación Limisi qu epromociona a persoas con diversidade funcional, e outro euro para o Grupo de Teatro Aneis.